"Ik voel weer vertrouwen in mijn lichaam en weet beter wat helpt. Soms is rust belangrijker dan oefenen."

Hoe het begon

Wendy had al eerder klachten gehad door een hernia in 2020. Toen was het na ongeveer twee maanden redelijk voorbij. In september merkte ze opnieuw pijn in haar bil en been, eerst na een Thaise massage, vervolgens geleidelijk steeds erger. Op een ochtend kon ze bijna niet zitten. Het voelde alsof haar bil, het achterbeen en de onderkant van haar been voortdurend prikkelden of zeurden.

Er waren twee hernia’s: een uitstulping bij L4‑L5, plus een hernia bij S1‑L5 die op de zenuw drukte.

Wandelen, slapen en zitten werden lastiger. De pijn straalde uit in de bil, achterbeen en soms tot onder de voet. Tintelingen, branderigheid en scherpe steken maakten het moeilijk om dagelijkse dingen te doen.

Twijfels, pijn en frustratie

Wendy had veel vragen en onzekerheden:

• Wat mag ik wel bewegen en wat niet?
• Is wandelen te veel? Is lopen goed?
• Helpt sauna, of is dat juist prikkeling?
• Waarom reageert mijn zenuw zo heftig?
• Is het ooit minder?

Ze probeerde van alles: sauna, wandelen, warmte, TENS, verschillende oefeningen… maar veel zorgde voor plotselinge pijn.

Soms dacht ze: “Misschien heb ik iets kapotgemaakt” of “Is dit zenuwbeschadiging?”, maar dat bleek niet logisch bij lichamelijke schade zoals uitval.

De onzekerheid en pijn maakten haar angstig en moe. Nachtelijk wakker liggen door pijn maakte het zwaar.

Eerste stap: bewustwording en rust

Via het programma van Let’s Go Fysio begon Wendy informatie te gebruiken over pijn, zenuwprikkeling en beweging. Ze leerde dat:

• Zenuwpijn wisselend en grillig kan zijn
• Echte schade zich laat zien in uitval en krachtverlies, niet alleen in pijn
• Overprikkeling tijdelijk en intens pijnlijk kan zijn zonder permanente schade

Ze paste haar bewegen aan:

• Minder lang zitten
• Korte wandelingen (drie keer per dag in plaats van één lange)
• Niet forceren, luisteren naar de signalen

Langzaam voelde ze meer begrip en controle over haar pijnpatronen. Ik leerde beter luisteren naar mijn lichaam én gebruikte natuurlijke middelen zoals GABA en Ruval, waardoor ik dieper sliep en beter herstelde. Dat gaf rust op momenten van angst en pijn.

Pijnreacties en leren luisteren

Wendy merkte dat te veel oefenen haar klachten juist verergerde. Zenuwpijn kun je er niet zomaar “uit oefenen”.
Rustige beweging, ademhaling en korte wandelingen werkten beter. Ze leerde te luisteren naar haar lichaam, niet te forceren, en te kiezen wat op dat moment écht helpend was.

Kleine voorspoed, grote inzichten

Soms ging het beter:

• Ze kon weer kort achter elkaar wandelen
• Op de buik liggen gaf ontspanning en minder prikkelingen
• Ze vond manieren om te ontspannen en beter te slapen

Ze ontdekte dat ademhalingsoefeningen, rustmomenten en Feldenkrais‑achtige bewegingen haar hielpen om de spanning wat te verlagen.

“Als het beter gaat, … dan lijkt het alsof alles weer een klein beetje kan.”

Ze vond ook dat persoonlijke ervaring, wat werkt, wat niet, per dag kan verschillen.

Wat Wendy leerde

Wendy ontdekte dat:

• Herstel niet alleen draait om ‘oefeningen’
• Tijd, rust, afwisseling en goed luisteren naar je lichaam essentieel zijn
• Zenuwpijn heftig kan reageren, maar niet direct betekent dat iets kapot is
• Kleine stapjes vooruit vaak de grootste winst geven

Ze merkte dat het vertrouwen in haar lichaam langzaam terugkwam — ook al was de pijn nog niet verdwenen.

Tot nu toe

Wendy loopt nog steeds met wisselende pijn, maar:

• Ze kan korte wandelingen maken zonder direct heftige pijn
• Ze heeft haar eigen ritme gevonden in bewegen en rusten
• Sommige houdingen (zoals op de buik liggen) helpen ontspannen
• Ze weet nu beter wat haar zenuw wel en niet prettig vindt

Ze is nog niet helemaal klaar met oefeningen, maar ze begrijpt haar pijn beter dan toen het begon.

(Op verzoek van Wendy is een stockfoto gebruikt om haar privacy te waarborgen. Haar verhaal is authentiek en met toestemming gedeeld.)